Zo is Doomkerke

Een historisch overzicht samen met het ontstaan en de groei van de parochie.
Auteur: Paul Mommerency
Gepubliceerd op: 1 juni 1976

Eigenlijk is Doomkerke een door God vergeten oord, gesitueerd op minstens 5 km afstand van ieder gemeentelijk centrum. Het ligt er als een verkwikkende oase midden de drukdoenerij van de 20ste eeuw.
De na-oorlogse industrialisatiegolf is er ongemerkt voorbijgegaan. Toch hebben we de laatste jaren enige moderne accomodatie mogen ervaren. Moderne verbindingswegen hebben Doomkerke ontsloten en communicatiemedia, met inbegrip van kabeltelevisie, hebben ook voor ons de wereld zoveel kleiner gemaakt.
Dit alles bracht en brengt nog steeds voor onze agrarische en autochtoon ingestelde bevolking een ernstige mentaliteitsverandering mee. Onze mensen zijn na 100 jaar uit hun isolement getreden. Industrie bezitten we niet en onze niet bodemgebonden inwoners zijn gedoemd om levenslang pendelarbeid te verrichten. Zo zien we met leedwezen onze eigen jonge en beloftevolle elementen naar andere en meer ontsloten oorden vertrekken en onze bevolking jaarlijks teruglopen.
Eigenlijk zijn we gedoemd te blijven wat we zijn en op de vraag wat we te bieden hebben blijven we meestal het antwoord schuldig.
Toch bezitten we iets dat velen ons benijden. Pastoor DOOM schonk onze voorouders 100 jaar terug een eigen kerk, eigenlijk een klein juweel, en daarrond vestigde zich de kleine volksgemeenschap waar iedereen iedereen kent en in zijn doen en laten op de voet wordt gevolgd.
We leven rustig in de schaduw van onze toren. De introverte bevolking leeft er als het ware nog steeds aan de rand van het Bulskampveld. Onze lucht is blauw en onze bossen zijn groen gebleven. Akkers en velden belonen nog in rijke mate ons hard labeur.
Eigenlijk beseffen we onze natuurlijke rijkdom niet. Vandaag de dag betekent dit een onbetaalbare luxe. Precies datgene waar zovelen naar hunkeren kunnen wij rustig genieten en kwistig uitdelen. Daarom hebben we gemeend er goed aan te doen een kleine brochure te schrijven als blijvende herinnering aan onze 100-jarige jeugd.
Wij danken allen aan wie we niet tevergeefs om raad en daad hebben gevraagd, die ons documenten en archiefmateriaal ter beschikking stelden. Een bijzonder woord van dank aan het gemeentebestuur dat de uitgave ervan mogelijk maakte. En als ik tenslotte zelf zal mogen ervaren dat deze pretentieloze publicatie zal gelezen en bewaard worden dan is ook mijn werk niet tevergeefs geweest en zijn mijn talrijke uren werk in ruime mate vergoed. Besluitend kunnen we zeggen : DOOMKERKE is groot in zijn eenvoud, machtig in zijn ongerepte stilte en mooi in zijn bescheidenheid.

Deel 1: De geschiedenis van Doomkerke

Deel 2: School en onderwijs

Deel 3: Pastoor Doom bouwt een kerk op 't Haantje

Deel 4: De kerk en bouwheer Clarysse

Deel 5: Verdere evolutie van de parochie

Deel 6: Uittocht naar Amerika

Deel 7: Het rijksopvoedingsgesticht op Sint-Pietersveld

Deel 8: Doomkerke en zijn molens

Deel 9: Vereningsleven in Doomkerke

Bibliografie

Belgisch Staatsblad 1947.
Liber memorialis - ecclesia Sencti Caroli Borromei de Doomkerke.
Moniteur Beige 1868 - 1872 - 1866.
Register der besluiten van het bureel der kerkfabriek van O.L.V. te Ruiselede van den eersten april 1860 tot heden.
Register der besluiten van het bureel der kerkfabriek van Sint-Carolus te Doomkerke van den eersten zondag van januari 1888 tot heden.
Volledige jaargangen "Ons Doomkerke".
Volledige jaargangen "De Schakel ROG.".

Het boekje 'ZO IS DOOMKERKE' werd gedrukt op de persen van drukkerij Jobert te Hertsberge ter gelegenheid van het 100-jarige bestaan van Doomkerke

Terug naar vorige pagina