Dorpslied van Doomkerke
Men spreekt hier van een plaatsje, zo schoon een waar festijn.
We trekken er naar toe, ja, dat moet Doomkerke zijn.
Met zo'n 800 mensen, voelen we ons zo rijk,
laat dat dorpje maar groeien, hebben we een klare kijk.
Hoe schoon is 't in 't Haantje,
hoe schoon is 't hier toch.
Dat smaakt hier naar vele,
dat smaakt hier naar nog.
we kunnen ons jeunen,
ja allen tegaar,
we kunnen ons draaien,
van links naar rechts en aldaar.
Ja, hier in West-Vlaanderen, ligt ons dorpje klein.
' t Is er heerlijk om wonen, ja 't is hier zo fijn.
Tussen de velden en dieren en het vele groen,
kunnen we ons draaien en keren 't is hier goed te doen.
Hoe schoon is 't in 't Haantje,
hoe schoon is 't hier toch.
Dat smaakt hier naar vele,
dat smaakt hier naar nog.
We kunnen ons jeunen,
ja allen tegaar.
We kunnen ons draaien,
van links naar rechts en aldaar.
De mensen die hier wonen, raken hier slecht weg.
Mochten ze toch gaan trouwen, komen ze weer hier terecht.
Eens de smaak te pakken, eens DAT dorpje geproefd.
't Is een echte verslaving, 't is da Zielke dat hier vertoeft.
Hoe schoon is 't in 't Haantje,
hoe schoon is't hier toch.
Dat smaakt hier naar vele,
dat smaakt hier naar nog.
We kunnen ons jeunen,
ja allen tegaar.
We kunnen ons draaien,
van links naar rechts en aldaar.
Iedereen komt aan zijn trekken, ons beste wordt hier gedaan.
Geen te kort aan feesten niemand blijft hier stille staan.
Met de kerk in het midden, met ons Dorp inZicht.
Slaan we ons handen tezamen, doen we plechtig onze plicht.
Hoe schoon is 't in 't Haantje,
Hoe schoon is 't hier toch .
Dat smaakt hier naar vele ,
dat smaakt hier naar nog.
We kunnen ons jeunen
ja allen tegaar ,
we kunnen ons draaien,
van links naar rechts en aldaar.
we kunnen ons draaien,
van links naar rechts en aldaar.
Ria Van Loocke.
Dit werd een eerste maal uitgevoerd bij het afsluiten van "Dorp inZicht" november 2007.
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
De vrederechter !!!
Een vrederechter had het druk
met minuscule zaken allerhande:
“ Een boer reed een afsluiting stuk,
een buur stak de haag in brande”.
Hij trachtte zoveel hij kon
de zaak te regelen in der minne,
hij wist het uit welingelichte bron
en moest nooit een foef verzinnen.
Op een dag , 't kantoor was al gesloten
wordt er opeens zo lang gebeld
en schielijk uit zijn droom geschoten,
is hij naar de deur gesneld.
Hij grijpt naar 't slot, maar aarzelt even
ge weet maar nooit in deze tijd.
Ze staan u brutaal naar 't leven,
och arme ,voor een kleinigheid.
' t Is misschien nog de facteur
die nog komt langs gelopen.
Hij gaat ieder jaar van deur tot deur
om postkalenders te verkopen.
Vol verrassing ziet hij echter
Oscar en Emmerance staan.
Die vragen hijgend aan de rechter
“of ze NU nog mogen binnengaan?”
Oscar was zevenennegentig jaar.
Zij was iets jonger dan haar vent,
Meneer dacht: Dat zijn er nog een paar
voor informatie van hun testament.
Nauwelijks waren ze gezeten
of ze vielen met de deur in huis.
“ ' t Is misschien nog niet geweten
samen leven, 't is een kruis.”
“Daarom dachten we” zei Oscar
“want zo kan ik het niet verder aan,
we zullen nu na zestig jaar,
zonder ruzie uit elkander gaan.
De rechter keek verrast en zat daar
als van 't hand Gods geslagen.
“ In 's Hemelsnaam na zoveel jaar
kunt ge niets meer van elkaar verdragen.”
't Is al jaren zei Emmerance
we hielden het voor de kinderen gedekt.
't Bleef ogenschijnlijk een romance
want immers, 't is nooit uitgelekt.
De rechter kreeg een knikje van hun beiden
de oudjes waren in hun sas,
“We wachten van te scheiden…..
tot ons laatste kind gestorven was.”
Godwaert