Paul Mommerency
Paul Mommerency werd geboren op 10 maart 1929 te Kortemark. Zijn ouders hadden een tuinbouwbedrijf en tijdens het bietenseizoen werkte zijn vader als seizoensarbeider in Frankrijk. Thuis waren ze met zeven kinderen.
Hij volgde een opleiding hovenier te Roeselare.
In 1961 huwde hij te Doomkerke met Elvira Braet en woonde sindsdien vlak bij de kerk van Doomkerke. Ze hebben twee kinderen, Mia en Geert.
Beroepsmatig startte hij als hovenier in “Het gesticht”, nu “De Zande” genoemd. Hij klom er via diverse examens op tot afdelingsdiensthoofd. Om dit te bereiken werkte hij tien jaar in het hoofdgebouw van Justitie te Brussel en daarna verschillende jaren in het opleidingscentrum voor opvoeders te Overijse. De laatste jaren van zijn beroepsloopbaan werkte hij terug in Ruiselede.
Hij had veel “natuur”hobby’s zoals onder andere het verzamelen van de schelpen van de Noordzee, het aanleggen van een herbarium, het verzamelen van stenen, plantenzaden, irissen, het kweken van palm in verschillende knipvormen, … Hij was steeds op zoek naar nieuwe verzamelingen.
In 1976 schreef hij het boekje “Zo is Doomkerke”, waarin het ontstaan en de geschiedenis van het gehucht besproken wordt. Hij zorgde er voor dat de kerk van pastoor Carolus Doom, de Sint Caroluskerk, werd geklasseerd als momument.
In datzelfde jaar werkte hij met “alle” Doomkerkenaren aan de stoet: 100 jaar Doomkerke.
Na deze ervaring werkte hij ook mee aan de Molenstoet te Ruiselede en bracht de reuzen ‘Willem Van Gulik en Jan Vlaminc tot leven.
Twee maal stelde hij zich kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen en werd schepen van Cultuur en Sport. Ook daarvoor zette hij zich zoveel als hij kon actief in.
Op 19 oktober 2005 stierf hij aan de gevolgen van de slepende, erge, aftakelende, ziekte van Alzheimer, dit na een verblijf van 42 maanden in het rust- en verzorgingstehuis te Tielt.
Bijlagen: foto Paul Mommerency, foto 2 reuzen, boekje ‘zo is Doomkere’
Publicatiedatum: 19/04/2012
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
't Frans was zijn beste vak niet!!
manicure, pedicure ,cloture ?
Theodoor was een boerenjongen
en zat in 't eerste middelbaar.
Hij had nog in het koor gezongen
en was destijds ook misdienaar.
Theo was uitzonderlijk begaafd
maar had heus geen zwak voor talen.
't Nederlands sprak hij nogal beschaafd,
maar 't Frans zat vol hinderpalen.
Een broeder kwam eens rekruteren.
Wie wou er soms naar 't klooster gaan?
Theo wilde wel voor paster leren,
zo'n roeping sprak hem toch wel aan.
Het schooljaar was pas herbegonnen
maar het viel zwaar voor Theodoor.
Hij had zich lang en goed bezonnen
“ ' k ga naar 't klooster en ' k wordt pastoor”
Hij werd daar deskundig rondgeleid
en 't klooster werd geheel bezien.
Vader abt nam rustig al de tijd
en keek op zolder bovendien.
Hier : “manicure voor uw handen
die zijn wat eeltig door het werk,
uw nagels hebben vuile randen,
't past niet voor een dienaar in de kerk.”
“ Uw voeten zullen niet beter zijn,
boerenwerk is geen sinecure.
Maar het ligt volledig in de lijn
in de gang is een “ pedicure”
Ze sloften verder en ze praten
en bleven voor “cloture” staan.
“ Hola “ zei Theo, “ 'k heb het in de gaten”
en hij is ijlings naar huis gegaan.
Godwaert 10 04 01