Een koude serre bak
Om onze teelt te vervroegen kunnen we een broeibed creëren.
Hoe gaan we te werk?
- Je schept ca. 60 cm aarde uit je serre bak.
- In het uitgegraven gedeelte legt je losjes een laag van 40 cm koe of paarden mest, gemengd met wat strooi.
- Je dekt dit af met 20 cm aarde.
De mest zal composteren waardoor de temperatuur van de aarde in de serre bak oploopt. Deze warmte blijft gevangen onder het glas en na een paar weken kan men dan onder de eenruiter vroege sla of radijzen planten of zaaien.
Met deze werkwijze vervroeg je de teelt met verschillende weken en hou je goede compost over die je kan gebruiken als bodemverbeteraar en het is nagenoeg gratis.
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
Henri dacht verkeerd!!
Over de kampioenstitel was 't laatste woord nog niet gezegd
want club Brugge moest die dag nog Anderlecht.
Een schare supporters spoorden al heel vroeg naar daar,
de 50 hevigsten gingen samen al zingend met de autocar.
't Was ijselijk weer die dag, 't donderde, 't hagelde, 't sneeuwde,
terwijl men inmiddels de club naar de overwinning schreeuwde.
Maar in 't werekomen, een accident, nooit van gehoord,
één gladde plek en de 50 supporters stonden aan de hemelpoort.
St.Pieter fronste zijn wenkbrauwen en krapte in zijn baard,
zoveel volk , trekkend en duwend ,rond hem geschaard.
Plots echode een ruwe stem door d' eeuwigheid:
“ Wie heeft nog nooit met een andere vrouw gevrijd?.
Er werd geaarzeld, men keek wantrouwig naar elkaar,
maar St.Pieter ging verder en wees met een fors gebaar:
“ Stel u op aan de rechterkant, in rijen van drie,
maar wat een verrassing ,daar stond alleen Henri.
Henri stond daar trots, met uitgestoken nek
St.Pieter zette die “ vreemdgangers” eens flink op hun plek.
Toen St. Pieter even verdween trok Henri zijn conclusies
“ha ja ,nu ken ik de oorzaak van al die echtelijke ruzies.”
Henri was nog in gedachten verzonken en kreeg kleur
toen hij St.Pieter met vlerken zag staan in de geopende deur.
Hagelwitte vlerken dacht Henri, 'k snap niet waarom
maar plots hoorde hij weer die stem:” kom hier Henri, kom."
Schoorvoetend naderde Henri en bleef bevend voor St.Pieter staan,
maar 3 seconden later had Henri al die vlerken aan.
“Ben ik nu een Engel “ vroeg Henri, “ 'k wordt heel zeker benijd”!
“nee,nee,”haastte zich St.Pieter , “'t is omdat ge nu een groot kieken zijt.”
Godwaert 15 01 00