Door de bossen van Bulskampveld
Tatyana Beloy ontdekt een bijzonder stukje Vlaanderen in het kleine en pittoreske dorpje Doomkerke. De koortskapel, de oude graven en de herfstkleuren van het eeuwenoude Eikenbos geven pracht en praal aan Tatyana's wandelroute door de bossen van Bulskampveld.
Doomkerke heeft banden met de overzeese gebieden. Eind negentiende eeuw was dit een arme streek en van hieruit vertrokken meer dan driehonderd mensen naar New York. De tickets kochten ze in het dorpscafé: Café NY.
Ook de allereerste overzeese radiogolven vetrokken van Doomkerke naar Amerika. Dat laatste heeft dan weer te maken met het zompige land, bevorderend voor de elektrische geleiding.
Het wordt een wandeling vol merkwaardige ontdekkingen.
REPORTER: Tatyana Beloy
REGISSEUR: Tine Cornelissen
Je kan de reportage herbekijken op de website van één
Bron: één.be
Publicatiedatum: 11/12/2012
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
Dat wist de pastoor niet !
Roger was familie van de pastoor,
't is te zeggen aangetrouwd.
Hij kende eerwaarde door en door
en had nog nooit de mis ” geblauwd.”
Eerwaarde kwam heel vaak op 't hof
en praatte uren met zijn zus Moniek.
Over 't weer ,het land, 't was al geen bof,
door 't mottig weer kwam iedereen ziek.
Met de lente kwam alles weer goed,
het droogde hard, de zon die scheen.
Er werd geploegd, gezaaid, gewroet
en plots ging alles lijk alleen.
't Vlas groeide in de zonnebrand
en de oogst was bijna gereed.
Roger was fier op 't werk en op zijn land
hij had er stevig voor gezweet.
Roger nam de pastoor mee op zekere dag
en toonde fier het groeiende gewas.
De pastoor, luisterde, knikte en zag
en wees naar het deinende gras.
“ 't Ligt niet alleen aan u Roger,
natuurlijk hebt ge goed uw best gedaan,
maar je kreeg oprecht de zegen mee,
ons Heer is ook met je werk begaan.”
“ Ons Heer laat de zonne branden
en maakt de winden warm en mild,
ja, ons Heer helpt zo je handen,
ja, 't is lijk ons Heer het wilt.”
Roger voelde zich te kort gedaan:
Hij dacht, ja, ja, ons Heer ik weet het wel,
maar ik had het meeste werk gedaan,
ja, ja ons Heer 't is altijd 't zelfde spel.
Zo kwamen ze al wandelen en al peinzen
bij een wild overgroeid lapje grond.
Roger zag de pastoor al grijzen
en ja, Roger kreeg toen het volle pond
“ 't Zijn distels, netels en wat bramen
en de vogels broeden in een struik.
'k weet niet hoe die hier kwamen.
't is lijk een apart gebruik.”
"Wat is hier gebeurd "vroeg de pastoor
en hij hield zijn schoonbroer scherp in de gaten.
" Wel" zei Roger, " t ging hier al teloor,
Want ...'k heb ons Heer hier baas gelaten ".
Godwaert 08 02 95