Sylvia Konior op de Canvascollectie 2010
Sylvia Konior is een vrouw van 38, gehuwd en moeder van 4 kinderen. Sinds 2007 studente aan de Stedelijke Kunstacademie van Tielt.
Nu reeds te zien in de Canvascollectie. Er hangen 3 werken van haar in het Bozar (museum voor schone kunsten) in Brussel.
De werken zijn een deel van een reeks die noemt “Winkelaffaires”. Zes maanden lang is ze op stap geweest met een winkel karretje. Ze heeft er ongewone en gekke dingen mee gedaan. Ze beleeft enorm veel plezier in haar werk en dat zie je er ook aan. Zelf vindt ze het ongelooflijk dat ze er bij is.
Het doel van haar werk is om eens “gewoon anders” te doen. Een reactie los te weken bij de aan schouwer is haar maat staaf voor een geslaagd werk. Het liefst heeft ze dat de man in de straat actief deelneemt aan het gebeuren.
Je kan de geselecteerde werken bekijken via de website van de canvascolletie.
Er wordt een reportage uitgezonden in 9 afleveringen over de canvascollectie. De uitzendingen starten op 4 april en eindigen op zondag 30 mei met een live uitzending vanuit het Bozar. En dit telkens vanaf 21h.
Tentoonstelling
Van 7 mei tot en met 6 juni kan je in het Paleis voor Schone Kunsten (BOZAR) gaan kijken naar alle geselecteerde werken voor De Canvascollectie.
Iedere bezoeker kan zijn stem uitbrengen voor zijn favoriet gedurende de eerste 3 weken van de tentoonstelling. Daarna kan men online stemmen op de 5 werken die het meeste bezoekende stemmen hebben gehand.
Praktische info
Ravensteinstraat 23, 1000 Brussel
Elke dag geopend van 10-18u, behalve op maandag.
Op donderdag is de Canvascollectie open tot 21u.
Prijs: €1
Bozar bevindt zich recht tegenover centraal station.
Parkeren kan in
Parking Albertina, stuiverstraat & gerechtsplein, van 7h tot1h.
Parking Grote Markt, grasmarkt 104, 24h open.
Canvascollectie uitzending op zondag-avond
Vernissage, interview voor het journaal
Publicatiedatum: 10/05/2010
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
Als je de taal niet kent!!!
Achmed kbenniefanhier was een Marokkaan
en had graag met zijn kroost op reis gegaan
en nu, met die mooie warme dagen
reden ze naar de zee, met hun gammele wagen.
Na heel wat vertraagd tot stilstaand verkeer
naderde hij de kust steeds meer en meer.
In een wirwar van sens unique en niet parkeren,
moest Achmed toch nog zovele leren.
Een bordje “ einde weg” vond Achmed een nieuwigheid
en daarmee geraakte hij de weg en de kluts ook kwijt
In de verte ontwaarde hij een plakkaatje, maar wat een pech
toen Achmed eraan kwam las hij blozend: “ Zeeweg”
"Verdomme" zei de man," gedaan met de pretjes ,
de zee is weg” zo zei hij aan zijn Achmetjes.
Zgagoed,zijn vrouw was goed in aardrijkskunde wat een chance,
die wist nog ergens een zee liggen in la Douce France.
Ze tuften in hun karretje en hadden maar een wens:
't wordt toch geen strenge controle aan de grens.
Met dat zomers weer waren de douaniers in een goeie bui,
ze waren mild en misschien vandaag ook wat lui.
Achmed was uitermate blij,nu lag de zee in zijn bereik
Zgagoed en haar bloedjes waren de koning te rijk.
Helaas, driewerf helaas ,heb je van je leven,
op het bordje stond: “Pas de Calais” , geschreven.
“Ook hier” zei Achmed terneergeslagen,” zijn we te laat “
“'t was misschien beter dat men eens naar de bossen gaat.”
Achmed mijde de files en na veel binnenbaantjes en evenveel omwegen
kwam hij toevallig , hoe is' t Gods mogelijk : Hertsberge tegen.
Achmed parkeerde zijn wagen in het gras
en snoof van de lucht alsof hij reeds in de bossen was.
Maar bij een paaltje sloeg hij zijn ogen op
“wat een tegenslag” zei hij met een rode kop.
Hier staat “ Bosweg “ op dit plakkaat
ge ziet jammer genoeg, wij zijn weer te laat."
De dag liep ten einde ,een miserabele dag
die nochtans begonnen was met een lach.
't Duisterde al goed en tot overmaat van ramp
d'er knalde plots een lamp.
Achmed is ten einde raad en panikeert.
"Waar haal ik een garagist , die mij nog depanneert?
Een vreemde man ,'k wed dat hij mij niet beziet
en voor een lamp komt hij uit zijn luie zetel niet."
Achmed rijdt door het dorp, aan geringe snelheid slechts,
Zgagoed en ook de kinderen kijken links en rechts.
In koeien van letters stond er daar:
“Wij depanneren dag en nacht, gelijk voor waar.
Achmed remde dat de banden gierden,
terwijl Zgagoed en de kinders van blijdschap tierden.
Toen Achmed nader kwam zakte hij schier in de grond ,
als hij op dat bordje “ Hallo-geen lamp” vond.
Godwaert 20 07 90