Yvonne 100 jaar
Bij vijftig was je de helft van honderd
en nu je het bent is niemand verwonderd
want je was steeds een bezige bij, voor klein en groot
ge ziet van te werken gaat niemand dood.
Heb je een minderde dag of gaat er iets tegen
De helpende handen van Viviane en Carlos zijn een zegen
Carpe diem, pluk de dag, doe zo voort
ge staat nog lang niet aan de hemelpoort.
Hou je kranig zoals je deed en nog steeds doet.
Ad multos annos: het ga je goed.
Tekst: A. De Fauw
Yvonne Vanpamel: een heel levensverhaal met wel en wee.
Yvonne werd geboren op "de Klaphulle" het drie parochiën punt Ruiselede, Kruiskerke en Doomkerke, als oudste van 3 dochters op 20 maart 1923 waar ze samen met haar ouders en zussen opgroeide in de kruidenierswinkel.
Haar ouders Modest Vanpamel en Irma Vandeweghe kochten het handelspand in 1921. Yvonne baatte de winkel uit tot einde de jaren ‘80 samen met haar man Adiel De Waele en hun dochter Viviane.
Ze trouwde met Adiel in 1945… Hij was een selfmademan, kon accordeon spelen, entertainen en goed vertellen en dat kwam goed van pas toen hij als coiffeur, zelfs ten huize ging.
Het was hard werken, maar samen met haar man en dochter vormden ze een goed team. Iedereen kende de buurtwinkel die open was van de vroege ochtend tot de late avond. De klanten konden er terecht voor een uitgebreid assortiment aan voeding, sigaretten, kledij en zelfs klompen. Yvonne kende iedereen bij naam, kende hun gezinssituatie en alles wat er reilde en zeilde in het dorp. Op dinsdag, woensdag en donderdag trokken ze naar de markt en verkochten er onder andere werkkledij. Dat deden ze meer dan 40 jaar. Yvonne was een heel sociale en zakelijke vrouw. Ze deed haar job met hart en ziel. Tot op hoge leeftijd was ze steeds in de weer. Ze was iemand die gelukkig was met de eenvoudige zaken van het leven.
In 2OO3 stierf haar man Adiel, tot november 2020 woonde Yvonne zelfstandig in haar appartement in de Kasteelstraat, daarna bij haar dochter Viviane en schoonzoon Carlos in de Oude Tieltstraat. Goed omringd zijn in je oude dag, een zegen toch!
Op 20 maart mocht ze haar 1OOste verjaardag vieren, ook burgemeester en schepenen feliciteerden de eeuwelinge namens de gemeente, met bloemen en geschenken.
Het geheim van haar lang leven? "Ik weet het niet, ik heb veel gewerkt en geen tijd gehad om er veel over na te denken."
Ode aan Yvonne die honderd jaar is op 20 maart 2023
Een venijnige koude en laatste winterdag
werd verwarmd doordat Yvonne juist in ‘t wiegje lag
De Klaphulle, een rode draad in haar leven
daar ben je tachtig jaar lang gebleven.
Haar jeugd, dat is lang geleden, dat zijn we rats vergeten
’t enige wat we onthielden: ze kon goed werken en goed eten.
Juist na de oorlog in 1945 trouwde ze met Adiel Dewaele,
die kon haarsnijden, accordeon spelen, maar was ook goed ter tale.
De buurtwinkel was bekend, overal, tot ver buiten de Klaphulle
Daar liep oud en jong, groot en klein, het gras van de zulle.
`De winkel was vakkundig volgepropt, ieder had van alles keure
en wegens plaatsgebrek stonden de klompen aan de voordeure.
Meer dan 40 jaar ging je met je man Adiel tegare
met het volkswagentje naar de markt in Tielt, Deinze en Roeselare.
Na veel wroeten en tjolen wachten hen nog mooie dagen
Maar jammer is Adiel veel te vroeg ten grave gedragen.
18 jaar woonde je in Ruiselede, je vaste stek, op uw appartement
de dagen waren goed gevuld, want je was door iedereen gekend.
De laatste 2 jaar werd je door Viviane en Carlos opgevangen
iedereen zou naar zo’n zorgdragende toekomst verlangen.
Doe er nog wat jaartjes bij, geniet ervan
dat zijn de wensen van Carlos en Viviane fons = godwaert
Bron: Carlos en Viviane
Contactpersoon: Alfons De Fauw
Publicatiedatum: 29/03/2023
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Mop
Baziel is op z'n land aan het werken, als er plots een ambtenaar van de wegenis voor hem staat. Hij zegt "Baziel ik moet de boel komen opmeten want er wordt hier een nieuwe weg getrokken" "En waar moet die weg kommen?" wilde Baziel weten. "Wel" wijst dien ambtenaar "de weg gaat dwars door die oude schuur daar lopen". "Da zal niet gaan wei meneere" zegt Baziel, "Want ik krijg'n de deure van de scheure al jaren niet meer open". met dank aan Davy Vandebussche Een rijke Amerikaan komt in Heist in Café De Ferrybank terecht, en hij zegt "500 dollar als er iemand 10 Duvels na mekaar kan drinken" Er is veel volk, iedereen heeft grote dorst, maar toch neemt er niemand de uitdaging aan. Baziel gaat eventjes naar buiten, en komt dan terug binnen, en vraagt aan dien Amerikaan of dat z'n aanbod nog steeds geldig is. "OK" zegt de Yank. En Baziel begint te drinken. Den ene Duvel na den anderen. In een paar minuten zijn de 10 Duvels allemaal leeg. Den Amerikaan geeft 500 dollar aan Baziel, en zegt "'k Moet toch eens vragen. Ge bent daarnet even naar buiten geweest en dan hebt ge pas m'n aanbod aangenomen, wat hebt ge dan gedaan misschien?" "Ewel" zegt Baziel "Meneer den Amerikaan, 'k was niet zeker of da'k wel 10 Duvels achter mekaar zouden kunnen opdrinken, dus ben ik eventjes in Café Den Oosthoek gaan oefenen". met dank aan Rik Van Loo Iedere keer dat de moeder van Flavie kwam logeren schold ze Baziel z'n kop vol als hij te laat thuiskwam van 't café. En ze dreigde, dat ze zich later uit haar graf zou graven om hem de stuipen op het lijf te jagen. Nu, Baziel z'n schoonmoeder overlijdt, en een paar weken later, als hij met Hector weer gat in de nacht van 't café kwam, vraagt Hector: "Ben je niet bang dat je schoonmoeder zich uitgraaft en je komt bespoken?" "Bah neen", antwoordt Baziel "Laat ze maar graven. 't Is daarom da'k heur zere omgedraaid hebben in de kiste".