Lucienne Bruggeman
Een hart dat honderd jaar blijft kloppen
nog veel te jeugdig om al te stoppen,
integendeel we mijden slenter en sleur
al staat de koude winter voor de deur.
Na zoveel jaren, hier en daar wat sleet,
wie zegt dat hij nooit iets vergeet
heel serieus is hij zeker niet,
‘t Voornaamste als je van ’t leven maar geniet.
Je ziet en hoort allicht wat minder,
“wat blieft, wat zegt die nu, wie is dat ginder?”
Neem mijn hand en wandel een pauze
al kraken mijn ledematen van de artrose.
Een nieuwe dag, de lucht wordt weer hemelsblauw
en aan de naakte takken hangt nog dauw,
de zon brengt de vroege vogeltjes mee,
en weer doen we een wandelingetje met ons twee.
Vandaag voel ik me opgewekt en blij,
met zoveel dankbare mensen rondom mij.
Als ’t God belieft, we gaan dat zeker zien
tot over “ja zeg maar, een jaar of tien.”
Lied op de wijze van: In de stille Kempen
Ode aan de honderd jarige Lucienne
Een november avond
in de maneschijn
hoord ‘ik Bertha roepen
‘k zal gauw moeder zijn.
Luci (enne) werd geboren
’t was groot feest dichtbij
d’ eerste van drie dochters
Met twee broertjes bij.
Refrein:
Hoe schoon hier op ’t haantje
met MOEDER erbij
Dat is hier op ’t haantje
de hemel voor mij.
Hoe schoon hier op ’t haantje
met OMA erbij
dat is hier op ‘t haantje
de hemel voor mij.
Van de nonnen kreeg ze
heel veel godsdienstles
maar ook d’ and’re vakken
waren een succes.
’t wordt een kloosterzuster
had ma mère voorspeld
’t is niet uitgekomen
(want) Arsène was haar held.
Refrein
Uit zijn duivenkoten
had Maurits goed zicht.
Zag Lucienne lopen,
met Arsène heel dicht.
’t Viel in goede aarde,
dat Lucienne ‘t mocht,
want de beste paarden
zijn op stal verkocht.
Refrein
Rita kwam als eerste,
bij ’t gelukkig paar,
Willy kwam ter wereld,
zus was al twee jaar,
Arsène en Lucienne
trainden dapper voort,
maar van hun exploten
werd niets meer gehoord.
Refrein
Gaat het soms wat minder
als iets tegenslaat.
heb je ook wat hinder
als je rechtop staat.
Steekt de reuma tegen
hulp zal er wel zijn
weet dat na de regen
komt weer zonneschijn.
Samen zingen wij nu,
voor haar honderd jaar
Heffen wij het glas
en toasten al te gaar.( godwaert = fons de fauw)
Refrein
Publicatiedatum: 06/11/2019
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
Haha ,die studenten!!
Twee studenten op de trein,
zaten zich stierlijk te vervelen.
In alles was Jan steeds het brein ,
en vroeg om een spelletje spelen.
We zullen een raadseltje stellen
en vragen elk op toer,
wie 't antwoord kan vertellen
draait de volgende een loer.
Jan ging het eerst er tegenaan
en wilde zijn makker foppen .
Waar hebben de vrouwen meest krulhaar staan ?
…..In Afrika, 't zijn daar allemaal krullenkoppen.
Carl wilde niet achterna hinken
en vroeg zonder verpinken:
in welke houding ziet een man het liefst zijn vrouw
??????? in de huishouding zei Carl zo fier als een pauw.
Jan vond die grap maar flauw.
Maar hoe noemt het onderste van een vrouw?
Ik weet het niet , zou ik het feitelijk moeten ?
……wel , zei Jan triomfantelijk, " de zolen van haar voeten."
Wat heeft een vrouw het liefst vroeg Jan
dat er bij een man omhoog gaat?
Carl zweeg en na een korte duur zei Jan dan:
……hun salaris en hij knipoogde naar zijn maat.
De pastoor naast hen, luisterde geniepig mee
en stoorde zich niet aan hun gesprek,
hij lonkte wel naar alle twee
maar wijselijk hield hij zijn bek.
Plots vroeg Jan aan meneer pastoor
" heb je soms in stilte niet eens meegedaan?"
" nee, nee, die raadseltjes ,daar ben ik niet voor
want 'k was al 4 maal in de fout gegaan." Godwaert 08 08 2008