Stop De Waanzin
In de periode 2014-2018 wordt aan de hand van diverse herdenkingsactiviteiten teruggeblikt naar de Eerste Wereldoorlog 100 jaar geleden. Ook de Gemeentelijke Raad voor Cultuurbeleid en de Confrérie O.L.V. van 7 Weeën grijpen dit jaar de kans om op een eigen manier de gruwel van de oorlog te herdenken. In tegenstelling tot andere initiatieven kijken we niet zozeer terug op de start van WOI, pinnen we ons niet vast op specifieke data of focussen we ons niet op lokale gebeurtenissen (dat laatste deed het gemeentebestuur reeds aan de hand van een Storymap www.ruiselede.be/eerstewereldoorlog), maar grijpen we 2014-2018 aan om de waanzin van de oorlog vroeger, nu en in de toekomst te belichten. In het najaar van 2017 organiseren de Cultuurraad en de Confrérie een boeiend aanbod aan lezingen, concerten, tentoonstellingen, misvieringen en workshops voor een ruim publiek.
Bron: Gemeentebestuur Ruiselede
Publicatiedatum: 17/09/2017
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
De beesten waren belangrijker !!
Lucien werd pastoor ,en ook zijn broer
die ging naar de missies bij de zwarten.
Daar lag de duivel op de loer,
de zwarte zieltjes gingen hem ter harte.
Lucien was herder op een godvergeten hoek
met Juliette ,een nog jonge, trouwe meid.
s' Avonds las hij een godvruchtig boek
en al breien verdreef Juliette haar tijd.
Hij brevierde al wandelen door zijn hof,
waar een haan en wel tien hennen liepen,
die wentelden en flodderden in 't stof,
voordat ze op hun stokken sliepen.
Iedere avond vertelde mijnheer pastoor,
met heel nauwgezette zekerheid.
“ Juliette we staan er weer goed voor,
morgen worden weer 8 eieren geleid.”
In 't eerste twijfelde Juliette nogal.
“ In Godsnaam ,hoe weet hij dat precies”?
maar elke keer klopte het getal.
“ Krijgt Lucien misschien van God advies?
Ze wilde wel 't fijne daarvan weten
en op een avond vroeg ze 't aan de pastoor.
“ ' k Roep ze in 't kot ,'k geef ze wat eten
en 't deurtje ,daar zet ik een plankje voor.”
“Eén voor één, voorzichtig betast ik hen,
met mijn vinger ,zo achteraan
en zoals ik ze nu al ken,
ik voel het, als ze morgen leggen gaan.”
Juliette werd kwaad, 't is ongehoord.
Ze zei dan wit en rood en gans ontdaan:
“ Hewel ,meneer pastoor, ik ga hier voort,
als de beesten vo'o'r de mensen gaan.”
Godwaert 05 06 2000