Sint-Pietersveldstraat
Rechte weg, vormt mede de grens tussen Ruiselede en Maria-Aalter en tevens Oost-Vlaanderen. Is de verderzetting van de Vagevuurstraat op grondgebied Wingene en vervolgt zuidoostwaarts als Hooggoed op grondgebied Maria-Aalter. De 3 km lange weg maakt deel uit van de aloude weg naar Gent die zich zuidoostwaarts splitst naar Oudenaarde. Op de Atlas der Buurtwegen (1842) beschreven als "Chemin du hameau Aeltres Hoeksken par le Cabaret het Kruiske à l'endroit dit Mispelaren Dyk" of "St Pieters Veld Straet". Loopt naar het uiterste noordwestpunt van de gemeente Ruiselede waar de straat samenkomt met de Brugsesteenweg en in spievorm het z.g. *Sint-Pietersveld afbakent. Dit veld was vroeger heidegebied aansluitend bij het nabij gelegen Bulskampveld (cf. Beernem). Het behoort eeuwenlang aan de Gentse Sint Pietersabdij en wordt in het verslag van de rondreis Walter de Marvis in 1242 vermeld als "wastinam Sancti Petri". Het veld (en ook de aansluitende gebieden) wordt als één van de laatste woestenijen vanaf 1771 in cultuur gebracht. Dit houdt een strakke percelering in waarbij blokken worden afgezoomd eerst door eiken- en later door beukendreven. Vanaf 1837 vestiging van een suikerfabriek waarvan de gebouwen vanaf 1848 ingericht als Rijksopvoedingsgesticht met bijhorende hoeve en landerijen (cf. Bruggesteenweg nrs. 128-134). Het Sint-Pietersveld is bij M.B. van 24/06/2002 beschermd als landschap.
Ongedateerde kaart van het Sint-Pietersveld, vermoedelijk ten tijde van de ontginning op het einde van de 18de eeuw.
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
Gelukkig was het maar dat!!
Gerard was vooraan de veertig en liever lui dan moe,
hij zat op den dop en de ziekenbond zo af en toe.
Eerst was 't zijn hoofd en nu zijn nek al een hele pauze
hij klaagde van zijn knieën, de dokter zei:" artrose."
Telkens als hij opgeroepen werd door de adviseur
kloeg hij over een ander niet op te sporen malheur.
Hij kreeg uitstel van werken,bij ieder dokters bezoek,
van blijdschap dronk hij een pintje bij Linda op de hoek.
Er werden foto's genomen van de zere plekken
en twee dagen na een moest hij zijn bloed laten trekken,
de uitslag verbaasde hem uitermate op een keer:
Want hij werd uitgenodigd bij de hooggeleerde heer.
De wachtkamer zat reeds vol, de eersten wachten al lang,
sporadisch kwam er een gedempt en kort gesprek op gang:
“ nu nog moeten werken, “ 't was schandelijk overdreven
“ ze hebben geen respect voor zeer en voor ons leven.
Gerard knikte en was het volledig eens met wat men zei,
plotseling ging de bel en Gerard zei: “ 't is nu aan mij”
Nauwelijks was hij gezeten, hij was toch zo curieus.
Toen zei de dokter : ” 'k moet u iets zeggen en 't is serieus.”
Gerard schrok even, hij slikte en krapte in zijn haar
“ ' k ben op alles voorbereid, allé toe, vertel het maar”
“ Na het 1ste bloedonderzoek dan dachten we het reeds
en nu na het tweede zijn we heel zeker: ge hebt aids”.!
De dokter gaf een deskundige uitleg aan Gerard,
maar die luisterde niet meer naar al die commentaar.
Bij Gerard was er geen ontgoocheling te bemerken
hij zei opgelucht: “ 'k dacht al dat ik weer moest gaan werken “ !!.
Godwaert