Schoutskruisstraat
Lange, licht bochtige straat tussen de Abeelstraat en de Wingenesteenweg. Genoemd naar het z.g. "Schoutskruise " (cf. infra), geplaatst ca. 1870. Op de Atlas der Buurtwegen (1842) beschreven als " Chemin du Vliegende peerd au lieu dit Hennekens Moere, passant par le hameau 't Zwijntje " waarbij tevens de huidige Scheidingsstraat is opgenomen. Ook nog " Waterwal Straet", "Zwijntjens Straet" en "Veld Straet ". Het korte wegdeel tussen de Westakkerstraat en de Wingenesteenweg maakt op de Atlas deel uit van de " Wyngene Straet " of "Chemin de Ruysselede à Wyngene ". De straat kruist de Klaphullebeek, op de Atlas " Banke beke " genoemd, op 19de-eeuwse kadasterplannen komt hier het toponiem " Bankere hoek" of "Bankershoek " voor (cf. Smisseweg). Landelijke weg met hoofdzakelijk verspreide hoevebouw cf. de " Grenskaart tussen de kasselrijen Kortrijk en de Oudburg " van 1627, geschilderd door landmeter Lodewijk de Bersacques (ter hoogte van de nrs. 8, 11 en 13) en de Ferrariskaart (1770-1778). Oudere boerderijsites met gebouwen opklimmend tot de 19de eeuw. O.m. cf. nr. 10 met woonhuis, volgens kadastergegevens herbouwd ca. 1836 en met landgebouw van ca. 1877. De hoeve nr. 15 staat aangeduid op de Atlas, het woonhuis is wellicht herbouwd in " 1886 " cf. jaartal op de zijgevel, recente bijgebouwen. Aanwezigheid tussen 1844 en 1972 van de z.g. " Lievensmolen" of "Leersnijdersmolen " naar de toenmalige eigenaars of " Sint-Pietersbergmolen ". Bakstenen grondmolen gebouwd door Karel Lievens op een zanderige heuvel van 26 meter (de Sint-Pietersberg) ten zuiden van de Westakkerstraat in de zuidoosthoek van de parochie Doomkerke. De molenactiviteiten worden in 1955 stilgelegd, in 1972 wordt de molen ontmanteld en blijft enkel de kuip over. Deze is recent afgebroken. Wegens de aanwezigheid van enig reliëf wordt de omgeving in de volksmond " De berg(en) " genoemd. Ter hoogte van huidig nr. 1 bevindt zich indertijd de herberg z.g. " De Landsman ".
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
Het grijze wijze pastoorke.
D' er was eens een pastoorke uit de stad
die, als hij een vergadering had
nog eerst een rozenhoedje bad.
Hij preekte wel een half uur over leed en lief
las zeer deskundig de herderlijke brief
en werd bestempeld als nogal conservatief.
Maar het pasterke was wijs en zeer ervaren
wist alles nauwkeurig te verklaren
en raakte wel eens gevoelige snaren.
Op een keer was hij in conferentie
en 't pastoorke was een en al attentie
't ging over 't geloof en penitentie.
Door 3 pastoors werd er gewogen en gewikt,
men zocht een symbool het meest geschikt,
want 't geloof dat werd nogal vertikt.
“ 't Geloof “ , zei de ene pastoor op den duur
“moet lijken op een pioen,rood , zo vlammend en vol vuur
ja, ja 't geloof heeft nood aan een verjongings kuur.”
De twee collega's knikten eerst instemmend mee
maar plots was de ene niet meer tevree
als symbool zei hij “:gaf ik liever de lelie mee.”
“ Want de lelie is blank en zuiver en smetteloos rein
mijn waarde confraters, zo zou 't gelove ook moeten zijn,
al geven ze daarmee op de buiten ook wel eens de schijn.”
En ons pastoorke zat te denken en het zweeg
tot hij plots een lumineuze inval kreeg.
hij zei “ bij ons in stad, zijn de kerken bijna leeg.”
Daarom zei hij “ 'k heb er vroeger ook al over nagedacht
en de cactus als symbool naar voor gebracht
en iedereen keek toen ook verdacht.”
“Moest 't geloof de naam van cactus dragen
dan pas had men redenen tot klagen
….men zou er zijn gat niet meer aan vagen.”
Godwaert 2013 03 17