Krommekeerstraat
Bochtige weg tussen de Bruggesteenweg en de grens met Maria-Aalter (Aalter) op grondgebied Oost-Vlaanderen. Aldaar aansluitend op Hooggoed. De weg heeft een zekere hellingsgraad leidend naar het hoogste punt van Ruiselede (27,5 meter) op de grens met Aalter. Het tracé van de weg volgt, zoals te zien op de Ferrariskaart (1770-1778), gedeeltelijk het kronkelende verloop van een beek die uitmondt in de Wantebeek en met een brug net voorbij de kromming van de beek en de weg. Op de Atlas der Buurtwegen (1842) beschreven als "Chemin du Krommekeer auAeltreshoeksken par l'endroit dit Kruisbergen" of "Krommekeer Straet". Het tweede deel van de weg ontstaat omstreeks 1840 wanneer hier, op gronden van het gemeentebestuur van Ruiselede, ontginningsdreven in dambordpatroon worden aangelegd en op de nieuwe percelen enkele landarbeiderswoningen worden gebouwd. De weg paalt aan de Vorte Bossen (cf. Bruwaanstraat) en loopt meer noordelijk door het Ruiseleeds Veld met aanpalend het Parochieveld (cf. Parochieveldstraat). De Vorte Bossen-Gallatasbossen en Ruiseleeds Veld-Parochieveld behoren respectievelijk tot de ankerplaats Schoonbergbos-Vorte Bossen-Wantebeek en Hoogveld en zijn gesitueerd binnen de omvattende relictzone Oude Veldgebieden Hoogveld-Blekkervijver-Bulskampveld. In het Ruiseleeds Veld bevindt zich de "Visserije" in de z.g. Billiets bossen, zo genoemd naar de toenmalige eigenaars en gelegen tussen de Kruisebergen en het Achterste Veld, ten noorden van de Kruisbergstraat, tegen de grens met Aalter. Deze vijver ligt in het brongebied van de Wantebeek en maakte deel uit van de z.g. "Gheeraertsvijvers". Er is zeker al sprake van de (kunstmatig aangelegde) vijver in 1800 die in 1861 door witzandwinning wordt vergroot. Op de Poppkaart (1845) en de Vandermaelenkaart (ca. 1850) staat de vijver echter niet aangeduid. In 1995 verkoopt de familie Billiet de vijver en omliggende bossen, aansluitend bij het gemeentebos aan de Kruisebergen, aan de gemeente Ruiselede die hetvoor het publiek openstelt. Het domein beslaat 11 ha en is toegankelijk via de Krommekeerstraat en de Kruisbergstraat. De grotendeels kunstmatig aangelegde vijver heeft in het midden een eiland. Landelijke straat met verspreide bewoning hoofdzakelijk bestaande uit boerenarbeiderswoningen waarvan de nrs. 8, 12, 18-24, 30 ca. 1840 zijn opgericht in het kader van de ontginningen van de nieuwe bebossing. Op de grens staat een grenspaal van 1805 ter markering van de nieuwe grens vastgelegd in 1804 (cf. infra).
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
Gelukkig was het maar dat!!
Gerard was vooraan de veertig en liever lui dan moe,
hij zat op den dop en de ziekenbond zo af en toe.
Eerst was 't zijn hoofd en nu zijn nek al een hele pauze
hij klaagde van zijn knieën, de dokter zei:" artrose."
Telkens als hij opgeroepen werd door de adviseur
kloeg hij over een ander niet op te sporen malheur.
Hij kreeg uitstel van werken,bij ieder dokters bezoek,
van blijdschap dronk hij een pintje bij Linda op de hoek.
Er werden foto's genomen van de zere plekken
en twee dagen na een moest hij zijn bloed laten trekken,
de uitslag verbaasde hem uitermate op een keer:
Want hij werd uitgenodigd bij de hooggeleerde heer.
De wachtkamer zat reeds vol, de eersten wachten al lang,
sporadisch kwam er een gedempt en kort gesprek op gang:
“ nu nog moeten werken, “ 't was schandelijk overdreven
“ ze hebben geen respect voor zeer en voor ons leven.
Gerard knikte en was het volledig eens met wat men zei,
plotseling ging de bel en Gerard zei: “ 't is nu aan mij”
Nauwelijks was hij gezeten, hij was toch zo curieus.
Toen zei de dokter : ” 'k moet u iets zeggen en 't is serieus.”
Gerard schrok even, hij slikte en krapte in zijn haar
“ ' k ben op alles voorbereid, allé toe, vertel het maar”
“ Na het 1ste bloedonderzoek dan dachten we het reeds
en nu na het tweede zijn we heel zeker: ge hebt aids”.!
De dokter gaf een deskundige uitleg aan Gerard,
maar die luisterde niet meer naar al die commentaar.
Bij Gerard was er geen ontgoocheling te bemerken
hij zei opgelucht: “ 'k dacht al dat ik weer moest gaan werken “ !!.
Godwaert