Hamerstraat
Licht bochtige weg tussen de Brandstraat en de Scheidingsstraat. De naam kan ontleend zijn aan een nabij gelegen smal stuk land in de vorm van een hamer. De straat wordt volgens De Flou in 1457 vermeld als "Up de noortzijde van den hamerstraetkine…" en in 1647 als "'t Haentjen neffens t'Hamerstraetjen". Afgebeeld in een renteboek van de heerlijkheid Sint-Pieters-Schalklede als "het hamer straetken", met nagenoeg geen bebouwing. In de Atlas der Buurtwegen (1842) beschreven als "Chemin du Cabaret le Coq à celui dit den Uytkant" of "hamer Straetje" als een weg met erfdienstbaarheid. De Hamerstraat vormt op het kruispunt met de Haantjesstraat en de Brandstraat het gehucht "'t Haantje" (cf. Haantjesstraat) met tot in de 20ste eeuw een concentratie van meerdere herbergen en huizen. Van oudsher een landelijke straat met weinig bewoning. Op de Atlas der Buurtwegen (1842) staan enkele verspreide (boerenarbeiders)woningen.

Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
Als je verhuisd
Als je de huurders niet kent !!
Roste Pol is een begoede eigenaar , zijn suikernonkel sterft.
't Water wil al naar de zee en zodus : hij heeft alles geërfd.
Het huisje is niet riant ,maar in goede staat en wil het verhuren.
De affiche is nauwelijks opgehangen en waarlijk na enkele uren
komt er een Turk die interesse heeft voor het sobere gebouw,
maar zegt hij : “ik moet het nog eens bespreken met mijn vrouw”.
Pol heeft zijn bedenkingen en wil de deal alsnog verhinderen
hij argumenteert: “ge hebt vier vrouwen en zesendertig kinderen.”
De Turk protesteert en verzekert Roste Pol “dat hij geboren is in Gent .
Dat hij twee kinderen heeft ,één vrouw en de geplogenheden kent.”
Pol laat zich overhalen, maar de onzekerheid begint toch te knagen.
tijdens de verhuis parkeert hij ,onopvallend tussen de bomen, zijn wagen.
Hij zit wat ineengedoken achter zijn stuur de verhuis te bespioneren
en wat ziet hij plots aan het venster van het huizeke passeren?
Hij kan zijn ogen niet geloven , diezelfde Turk, en vier vrouwen
en, en , zesendertig kinderen die helpen de inboedel versjouwen.
In een Franse colà¨re springt hij naar de Turk en zegt :” leg dat maar eens uit!
Eén vrouw, twee kinderen, ge hebt gelogen en mij bedrogen, “ roept hij luid.
“Ik telde vier vrouwen , en zesendertig kinderen, daarover hebt ge niet gerept.”
Rustig zegt de Turk: “'t is maar als ge verhuist dat ge weet hoeveel brol je hebt”.godwaert
