Oude Veldstraat - Veldkapel
Oude Veldstraat z.nr. Veldkapel, z.g. "Paster Lodderskapelleke", gewijd aan O.-L.-Vrouw van Zeven Weeën. Dankkapel in 1871 opgericht door Bruno Hoste-Martens. Vroeger ook bekend als "Rieten Van Ackers kapelleke", de toenmalige naaste bewoner. Was eertijds een stopplaats tijdens de Kruisprocessie. In 1960 geschonken aan de vzw. Vereniging der zusters O.-L.-Vrouw van Zeven Weeën te Ruiselede. De vervallen kapel wordt onder impuls van pastoor Paul de Lodder uit Kortrijk gerestaureerd en eind jaren 1980 door het klooster andermaal gerenoveerd. Iets lager, opzij van de weg en aan de rand van een akker gelegen.Opgetrokken in bruine baksteen met gebruik van rood voor de voorgevel, plint en omlijsting van de spitsboogvenstertjes. Zadeldak (zwarte, mechanische pannen) en vlakke koorafwerking. Gevel met in- en uitgezwenkte top steunend op pilasters. Boogveld met spitsboog en ingemetseld Calvariekruis en erboven gevelsteen met opschrift "KAPEL V.O.L.V.V. / 7 WEEEN HET JAAR 1871 / DOOR / B. HOSTEMARTENS".
Interieur met roodbakstenen muren onder spitstongewelf.

| Met dank aan: |
| Van Vlaenderen P. & Vranckx M. 2008: Inventaris van het bouwkundig erfgoed, Provincie West-Vlaanderen, Gemeente Ruiselede, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen WVL39, (onuitgegeven werkdocumenten). |
| Auteurs : Patricia Van Vlaenderen, erfgoedconsulent, Afdeling R-O West-Vlaanderen - Onroerend Erfgoed Martien Vranckx, bouwhistorica |
| De inventaris is een dynamisch document. De meest recente gegevens en fotomateriaal vind u op http://inventaris.vioe.be. |
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
Een boerentoilet !
Een boerenhof ergens in de vlanders,
ouderwets en versleten hoe kon het ook anders,
op 't einde van de jaren 1800 werd het gebouwd:
Ma en opa en hun ouders waren er getrouwd.
Geen frank kosten, alles bleef zoals het was,
een geit en wat kippen voor de deur in het gras.
Geen comfort binnen,geen douche of geen bad,
hier had de tijd geen greep op gehad.
Een W.C , een deur met een hartje goed te herkennen ,
tussen de koestaldeur en het poortje van de hennen.
Een simpel vertrek, gewoon een hol in een plank,
de mensen waren 't gewend, de kou en de stank.
Paula en Gerard waren bij hun ouders in getrouwd
en hadden ook nog nooit één steen verbouwd.
Nochtans Gerard was up to date en modern,
lang haar , een zware baard , zo zag Paula hem geirn
Maar het vertrek, daar zou ze wat van krijgen.
Die spleet in die plank, daar kon ze niet over zwijgen.
Gerard moest en zou kijken, Paula stopte niet met preken
en op een dag heeft Gerard diep in 't gat gekeken.
Hij trok zijn hoofd terug, zijn baard haperde in die spleet,
hij was wel heel voorzichtig , maar , pijn dat het deed.
Hij riep naar Paula, “kom en help mij, dat doet zeer”
“Ziet ge wel” zei Paula, “ 't is bij mij zo elke keer.”
Godwaert 11 12 83
