Krommekeerstraat nrs. 18-24
Ensemble van lage arbeiderswoningen op de hoek van een afsplitsing van de Krommekeerstraat. Gesitueerd op het Ruiseleeds Veld en fasegewijs tot stand gekomen. Volgens het kadasterplan worden hier omstreeks 1840, op gronden van het gemeentebestuur van Ruiselede, dreven in dambordpatroon aangelegd en op de nieuwe percelen enkele landarbeiderswoningen gebouwd. Eerst worden ca. 1840 twee vrijstaande huizen opgetrokken (ter hoogte van nrs. 22-24), vergroot ca. 1883 en ingericht als koppelwoning. In 1903 wordt nr. 24 gedeeltelijk herbouwd en naar achteren uitgebreid. In 1907 uitbreiding van de bebouwing tot vier woningen. Heden zwaar gerenoveerd of herbouwd, enkel nr. 24 heeft het oorspronkelijke uitzicht grosso modo bewaard. Verankerde baksteenbouw onder pannen zadeldak en grijsbeschilderde plint aan de voorgevel. Rechthoekige muuropeningen onder houten lateien.
| Met dank aan: |
| Van Vlaenderen P. & Vranckx M. 2008: Inventaris van het bouwkundig erfgoed, Provincie West-Vlaanderen, Gemeente Ruiselede, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen WVL39, (onuitgegeven werkdocumenten). |
| Auteurs : Patricia Van Vlaenderen, erfgoedconsulent, Afdeling R-O West-Vlaanderen - Onroerend Erfgoed Martien Vranckx, bouwhistorica |
| De inventaris is een dynamisch document. De meest recente gegevens en fotomateriaal vind u op http://inventaris.vioe.be. |
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
Gebed van een werkmens
In de naam van de vader, de zoon en de H. Geest.
vroeger was het hier op 't werk een feest.
Maar Heer , luister eens naar mij vandaag,
omdat ik speciaal aan u iets vraag.
We kregen nieuwe bazen, en we wisten 't wel,
we vielen van de hemel plots in de hel.
Bijna allen werken hier in ploegen,
soms doen ze de laten en de vroegen,
maar ons loon is niet zo vet
en we krijgen amper tijd voor het toilet.
Ons eten, we slokken het zo maar binnen,
want na 20 minuten, moeten we herbeginnen.
We werken omdat we moeten, 't klinkt misschien grof,
maar nu al kijken we uit naar ons maand verlof.
In een oogwenk is die schone tijd voorbij, in zon of regen,
en ons werk steekt van de eerste dag weer tegen.
Een uurwerk mogen we zeker hier niet dragen,
dus kan niemand van ons naar “ hoe laat het is “ vragen.
Al wat loshangt of fladdert is taboe, alleen ons vals gebit,
dat is legaal, omdat het langs de binnenkant vaste zit.
We moeten hier werken zonder één minuut soelaas ,
De directie speelt hier over iedereen de baas.
Mijn god ,ik hoor u al vragen, Waar zijn de vakbonden?
“Wel, die worden aan handen en voeten vastgebonden.”
Die dansen naar hun pijpen en bedienen de heren op hun wenken,
en de premie die we krijgen , dat noemen we geschenken.
Maar we zien en ondervinden, dat die gift steeds maar vermindert
en er is niemand O heer , die dat verhindert.
Nu smeek ik U , o Heer, Gij kunt daar zeker iets aan doen,
maar wacht niet te lang, straks ben ik op pensioen. Amen.