Brandstraat nr. 13
Brandstraat nr. 13. Achterin gelegen en dwars op de straat georiënteerde boerenarbeiderswoning met geïncorporeerde schuur en aangebouwde stalling. Op de Ferrariskaart (1770-1778) staat hier bebouwing afgebeeld. Volgens kadastergegevens ca. 1840 gedeeltelijk herbouwd en verdeeld in twee woningen die ca. 1928 worden samengevoegd. De aanbouw aan de westkant dateert van ca. 1977. Verankerde, witbeschilderde baksteenbouw onder zadeldak (Vlaamse pannen). Rechthoekige muuropeningen, beluikte vensters. Leegstaande en verwaarloosde toestand.

| Met dank aan: |
| Van Vlaenderen P. & Vranckx M. 2008: Inventaris van het bouwkundig erfgoed, Provincie West-Vlaanderen, Gemeente Ruiselede, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen WVL39, (onuitgegeven werkdocumenten). |
| Auteurs : Patricia Van Vlaenderen, erfgoedconsulent, Afdeling R-O West-Vlaanderen - Onroerend Erfgoed Martien Vranckx, bouwhistorica |
| De inventaris is een dynamisch document. De meest recente gegevens en fotomateriaal vind u op http://inventaris.vioe.be. |
Het weer
Snelgids
· Contacteer Sint Caroluskerk
· Zo is Doomkerke
· Doomkerke in een notendop
· Dorpslied
· Kamphuislied
· KFC Doomkerke lied
· Uw (handels)zaak toevoegen
· Zoek in deze site
Moppen van Fonne
Hij mocht niet klagen!
Ivanov kwam in 't land en vroeg asiel,
omdat het hem in Rusland niet beviel.
Hij antwoordde steeds op onze vragen,
“eerlijk gezegd ,ik mocht niet klagen”.
Hoe het ginder was van 't eten,
dat wilden we ook eens weten.?
“ Goed dat je dat komt vragen,
eerlijk gezegd, ik mocht niet klagen”.
En je loon,hoe was 't daarmee.
Was je tevreden met je pree?
“ Goed dat je dat komt vragen,
eerlijk gezegd, ik mocht niet klagen”.
En namen ze je daar nooit te grazen
zoals we in de kranten wel eens lazen?
“ Goed dat je dat komt vragen,
eerlijk gezegd, ik mocht niet klagen”.
En je huis, hoe was het met de huur
had je geen last van de overbuur?
“ Goed dat je dat komt vragen,
eerlijk gezegd, ik mocht niet klagen”.
En de autobus, de trein en de tram
of er daar soms ook wel staking kwam?
“ Goed dat je dat komt vragen,
eerlijk gezegd, ik mocht niet klagen”.
Maar merkte een ander op,
waarom haalde je 't in je kop
om zo je land te verlaten,
in niets of niemand vond je graten.
Je kwam naar hier en vroeg asiel,
omdat het je ginder niet beviel.
Ivanov veerde recht en sprak:
“ Zijn we hier wel op ons gemak?”
Hij keek en zocht angstvallig rond,
of hij geen afluisterapparaten vond.
Dan antwoordde hij beleefd maar kort:
“ Ge verstaat mij niet wat dat er schort.”
“ In twee woorden zal ik u zeggen
waar ge de nadruk moet op leggen.
Waarom ben je weg -gegaan hoor ik je vragen:
“ Eerlijk gezegd, ik MOCHT niet klagen”.! Godwaert 22 03 96
